Home | Specials | Columns | “Go bananas for Delicious!”

“Go bananas for Delicious!”

Door 1
Letter groote: Decrease font Enlarge font
Delicious klopt Maven op the Red Mile (Foto: Nigel Soult) Delicious klopt Maven op the Red Mile (Foto: Nigel Soult)

Vanmiddag wordt op Hagmyren de derde serie verreden voor de Norrlands Grand Prix. Volgens een puntensysteem zullen, na negen van dergelijke series, uiteindelijk twaalf vierjarigen het tegen elkaar opnemen in een met 500.000 Zweedse kronen gedoteerde finale. Deze wordt op donderdag 18 juli op de baan van Bergsåker verreden. Alleen al gezien de erelijst, waarop namen als Vincennes, Kadett C.D., Nu Pagadi en Dust All Over prijken, een datum om zeker in uw agenda te noteren.

 

 

De serie van vandaag is in kwantitatief opzicht, met slechts zeven deelnemers, zeer matig bezet. Erg verwonderlijk is dit natuurlijk niet, want afgelopen donderdag werden nog de series verreden voor de Konung Gustaf V:s en de Drottning Silvias Pokal. Toch is het een koers waar ik persoonlijk erg naar uitkijk. Met startnummer 7 komt namelijk een klein, maar in meerdere opzichten bijzonder merrietje aan de start. De Amerikaanse Cantab Hall-dochter Delicous, in Zweden koersend onder de naam Delicious U.S., is gezien haar grootte eigenlijk helemaal niet geschikt om op het hoogste niveau te koersen. Ze compenseert dit echter met een feilloze motoriek en actieradius, een in de overdrive sputterend motortje en een gouden karakter. Ik verwacht dat we in ieder geval in 2013, maar wellicht ook in de komende jaren nog het nodige van haar zullen horen.

 

We gaan terug naar vrijdag 15 oktober in 2010. Op de Lexington Selected Sales weet agent Jim Bafia namens eigenaar Patrick Quaid beslag te leggen op een dochter van de populaire Cantab Hall. Voor het luttele bedrag van 8.000 dollar is hij de laatste die zijn hand omhoog steekt voor nummer 290 uit de catalogus: Ferrari Lindy. Eenmaal kennis genomen van dit nieuws, belt Quaid enthousiast zijn trainer Roger Welch: “Ik heb voor een schijntje een merrie van Cantab Hall op de kop kunnen tikken. Ik heb al een transporteur geregeld; in de loop van morgenochtend kun je haar op stal verwachten.” De in Illinois gevestigde Welch kan niet wachten op de volgende ochtend. Het is namelijk niet alledaags dat een trainer uit het Chicago-circuit, waar de golden days reeds lang vervlogen zijn, de kans krijgt om met een dergelijk sjiek gefokte draver te werken.

 

De zaterdagochtend vordert tergend langzaam, totdat de eveneens in Illinois actieve collega-trainer Doug Hamilton zijn horsevan het erf opstuurt. De aanvankelijke opwinding werd al snel getemperd. “Voordat ik haar van de trailer afhaal, wil ik dat je weet dat ìk haar niet heb uitgezocht.” bezweert Hamilton zijn collega. Na deze weinig bemoedigende woorden voelt Welch de grond onder zijn voeten wegzakken wanneer hij zijn nieuwe aanwinst onder ogen krijgt. Er wordt hem een scharminkeltje gepresenteerd van het type waar de gemiddelde pony een ernstige vorm van grootheidswaanzin van zou krijgen. In de weken die zouden volgen werd echter al snel duidelijk dat de minidraver, die werd omgedoopt tot Delicious, geenszins te kampen had met een minderwaardigheidscomplex. Ze nam het tijdens de trainingsessies onbevangen op tegen haar grotere generatiegenoten en het bleek haar al snel te plezieren om andere paarden in te halen.

 

In het voorjaar van 2011 vorderde de progressie van Delicious gestaag. Met zo af en toe een weekje vakantie om bij te kunnen komen van alle trainingsarbeid bleek ze al snel klaar voor het grote werk. Op 22 juni liep ze een kwalificatieproef op Balmoral Park, waarbij ze in 1.17,6 als tweede de meet passeerde. Trainer Welch besloot haar vervolgens onder te brengen bij Hall Of Fame-trainer Ron Gurfein, “the Trotting Guru”, die zijn trainingsbasis heeft in New Jersey. Een qua reistijd ideale uitvalsbasis voor het koersen op de duizendmeterbanen van Pennsylviania, waar zij als dochter van Cantab Hall startgerechtigd was in het aldaar rijk gedoteerde Sire Stakes-circuit. En dat deed ze meer dan uitstekend, waarbij ze in zeven starts op de banen van The Meadows, Pocono Downs en Harrah’s Chester (tegenwoordig: Harrah’s Philadelphia) nooit buiten de eerste drie finishte. Ze ontwikkelde zich tot een allround koerspaard, maar ze was op haar allerbest wanneer ze vanuit het veld op speed werd gereden. Zo won ze bij haar laatste start voor Gurfein de finale van de Equinox Series, waarin ze bij het ingaan van de laatste bocht vanuit vijfde positie de aanval de openende om uiteindelijk met negen lengtes te winnen in 1.11,5.

 

Ze sloot haar tweejarigenseizoen af voor Roger Welch op haar eigenlijke thuisbaan Balmoral Park, waar zij in handen van Todd E. Warren wederom middels een vlammend eindschot haar tegenstandsters wist te declasseren in de Hanover Filly Stakes. Ondanks de ijzige kou en stevige wind verbrak ze met haar winnende tijd van 1.12,2 het baanrecord van de Hambletonian Oaks-winnares van 2008; Creamy Mimi. Ter illustratie: op dezelfde avond werden ook 2 divisies voor de hengsten en ruins verreden, die beiden werden gewonnen in 1.13,8. Na deze koers mocht ze gaan genieten van een welverdiende vakantie in Kentucky, met de sprekende cijfers van 8 starts: 4- 3- 1, een record van 1.11,5 en een winsom van $ 115.982.

 

In de aanloop naar het driejarigenseizoen kocht de vermogende Jerry Silva zich voor 50 % in en werd Delicious definitief in training gegeven bij Gurfein. Ze bleek gedurende haar sophomore-season in letterlijke en figuurlijke zin net iets te licht voor de echte top, maar op haar beste dagen hoefde ze voor niemand opzij te gaan. Hoogtepunten van het seizoen waren haar zeges in de Arden Down Stakes (in een baanrecord van 1.11,7) en in een afdeling van de Duenna Invitational Trot, waarin ze in handen van Ron Pierce op de baan van The Meadowlands van kop af wist te winnen in 1.10,3. Ze besloot haar Amerikaanse koerscarrière op een passende manier. Tijdens de Kentucky Futurity-meeting wist ze niemand minder dan Maven, die later die maand de Breeders Crown zou winnen, in een zogenaamde Late Closer op speed te kloppen. Ze vestigde hierbij haar record van 1.09,9. Uiteindelijk zou ze in twee Amerikaanse seizoenen $ 254.244 bijeen draven. Voorwaar niet slecht voor een hittepetit die als jaarling slechts 8.000 dollar heeft gekost.

 

Op maandag 4 november werd ze op de fameuze Harrisburg-veiling voor $ 100.000 gekocht door Brixton Medical AB, het bedrijf van de vermogende Bengt Ågerup. De man achter de zeer ambitieuze drafsport en fokkerij-operatie van het Zweedse Stall Zet. Na een gedegen en langdurige, typisch Scandinavische, wintertraining maakte ze op 10 april haar debuut op Zweedse bodem. In de tweede afdeling van de Solvallaserien nam ze het op tegen zeer gerenommeerde jaarganggenoten. En dat deed ze met verve. Met haar gepatenteerde eindschot (1.08,2/ 500 meter) sprintte ze vrolijk erkende toppers als Quid Pro Quo, New York U.S., Salsa Knight en Pojke Kronos voorbij om uiteindelijk op een lengte van Nato Dream in 1.13,2 over 2.140 meter als tweede te finishen.

 

Vanmiddag volgt dus haar tweede Zweedse start. Aangezien ze in geen enkele klassieker startgerechtigd is zal ze de kost moeten verdienen in de finales van de Norrlands Grand Prix en de Solvalla Grand Prix. Alwaar ze het zal moeten opnemen tegen de boys. Maar ze heeft natuurlijk allang laten zien voor niemand bang te zijn. Ze is dus wel degelijk een factor om rekening mee te houden. Dat doet ze overigens niet uitsluitend op haver (of andersoortige granen) en biks. Ze is namelijk gek op bananen! Een tamelijk onconventionele vorm van krachtvoer voor dravers, waar ze erg goed bij blijkt te gedijen. Ik ga er zo dadelijk eens goed voor zitten; het zou me niet verbazen wanneer ze haar mannelijke collega’s met een vlammend eindschot weet te degraderen tot figuranten. Al is de wens hier wel heel nadrukkelijk de vader van de gedachte. Let’s go bananas for Delicious!

 

N.B. Na het weekend volgt nog een uitgebreide analyse van haar pedigree in een nieuwe editie van Breeder’s Digest.

 

Beoordeel dit artikel

5.00
Share on Facebook

Subscribe to comments feed 1 reacties Meld je aan of registreer je hier om een reactie te plaatsen!
Inloggen
Inloggen via Facebook

avatar
Bas Schwarz 22 mei 2014
Deze column van vorig jaar is thans redelijk actueel...Ik zie in ieder geval meer naar de Elitlopp uit dan vorig jaar!
totaal: 1 | nu in beeld: 1 - 1

Inloggen

Inloggen via Facebook
  • Email naar een vriend Email naar een vriend
  • Print versie Print versie
  • Alleen tekst Alleen tekst

Auteur info

Bas Schwarz Bas Schwarz verzorgt voor ons o.a. het fokkerij gedeelte, schrijft columns en de voorbeschouwing voor de V75. Bas is voormalig leerling-pikeur en gediplomeerd trainer, geboren en getogen in de drafsport. Maakte zo'n kleine tien jaar geleden de switch van de sulky naar de laptop. Met name gespecialiseerd in de Zweedse en Noord-Amerikaanse drafsport en -fokkerij. Naast zijn werkzaamheden als journalist en publicist, o.a. als hoofdredacteur van het magazine "draaf" en correspondent voor Travronden, is hij hoofdzakelijk actief in de fokkerij-branche. In die hoedanigheid is hij o.m. werkzaam voor diverse stoeterijen en veilingorganisaties en verder als zelfstandig agent en adviseur.

Nieuwsbrief

Email: