Home | Specials | Columns | “Motorpech”

“Motorpech”

Door 1
Letter groote: Decrease font Enlarge font
Panne De Moteur bij het defilé voor de Elitlopp (foto: Kanal 75) Panne De Moteur bij het defilé voor de Elitlopp (foto: Kanal 75)

Panne de Moteur. What’s in a name? Een treffender voorbeeld van ironie valt bijna niet te vinden. Een draver vernoemd naar motorpech die positief wordt bevonden op doping. Maar is er hier wel sprake van pech?

 

 

Toen ik dinsdag vernam dat Panne de Moteur een positief plasje had afgeleverd bevond ik me mentaal even in een vacuüm. Vervolgens heb ik een paar krachttermen geuit, die mijn wijlen moedertje ongetwijfeld met een ouderwetse oorvijg beloond zou hebben. De Credit Winner-zoon is namelijk mijn persoonlijke favoriet van zijn Zweedse jaargang, terwijl ik tevens erg veel respect heb voor trainer Stefan Hultman. Zijn vermogen om dravers op precies het juiste moment te laten pieken wordt alom in Zweden erkend en bewonderd.

 

De geconstateerde verboden stof in de urine van Panne, trimethoprin, is relatief onschuldig. In die zin dat het niet direct prestatiebevorderend werkt. Maar toch weet je op het moment dat je dit bericht leest wat de gevolgen zullen zijn. Dagbladen, die anders geen enkele affiniteit hebben met paardensport in het algemeen en drafsport in het bijzonder, pakken uit met sensatiebeluste krantenkoppen. “Elitlopp-paard positief op doping!!”. Met een nog groter lettertype dan bij de bekentenis van de koning der doping-bedriegers, Lance Armstrong. Dit soort sensatieartikelen werkt nu eenmaal meer oplagestimulerend dan de berichtgeving over de winnaar van diezelfde Elitlopp. Leuk of niet, maar zo zit onze maatschappij nu eenmaal in elkaar.

 

Hoe dan ook, het betekend een forse tik voor de toch al in zwaar weer verkerende Zweedse drafsport. Op het gebied van doping is het Scandinavische land overigens de schoonste drafsportnatie ter wereld, maar juist speltechnisch is de geloofwaardigheid van de sport in het geding. De laatste tijd bestaat er namelijk veel discussie over het feit dat de cote eventueel van sommige paarden ruim ná de start nogal eens verspringt. En onlangs verbood de ATG, de Zweedse wedorganisatie, nog de zogenaamde robotspelers. In de afgelopen paar jaar werd een niet te voorspellen V75 namelijk diverse keren geraden vanuit exotische oorden, waar met behulp van een computersysteem en gigantische inzetten miljoenen werden binnengekamd. Met veel speculaties en insinuaties ten gevolg. Dit laatste is één van de oorzaken van het afnemen van de V75-omzetten, normaliter de pijler onder het in Zweden te verrijden prijzengeld.

 

Ook nu ontplofte de Zweedse sociale media bijkans. Op dit moment wordt op diverse fora nog steeds druk gediscussieerd over de kwestie Panne de Moteur. Hierbij helpt het niet dat Stefan Hultman al twee keer eerder betrokken is geweest bij een positieve dopingtest. In 2003 werd bij Fasching, na een V75-overwinning te Östersund, flunixide (niet steroïde ontstekingsremmer) in zijn urine geconstateerd. En in 2006 werd Jocose onttroond als winnaar van de Grand Prix de l’UET nadat er in zijn dopingmonster sporen van ketoprofen (ontstekingsremmende pijnstiller, of NSAID) en betamethason (ontstekingsremmer/ corticosteroïde) werd gevonden. Net als nu bij Panne de Moteur geen direct prestatiebevorderende middelen á la Armstrong en consorten, maar wel degelijk verboden stoffen. Waar Hultman in voorgaande gevallen- naar zijn zeggen- voor een raadsel stond, daar weet hij nu precies de oorzaak van de positieve dopingtest.

 

Op vrijdag, negen dagen voor de Elitlopp, verrichtte Panne de Moteur naar tevredenheid een trainingssessie. Op de terugweg naar stal kuchte hij echter een paar keer. “Hij was niet ziek,” benadrukt Hultman in Travronden “maar uit voorzorg heb ik in overleg met mijn veearts besloten om hem een vijfdaagse kuur met het middel Hippotrim te geven. Dit om een eventuele ontwikkeling van een keelontsteking te voorkomen. Deze kuur heeft plaatsgevonden van diezelfde vrijdag t/m dinsdag en was dus ruim binnen de aangegeven wachttijd van 96 uur. Alles is precies geschiedt volgens het voorschrift van de veterinair. Juist door eerdere gevallen die ik heb meegemaakt ben ik extra voorzichtig geworden met dit soort behandelingen, ik kan dan ook niet begrijpen dat er toch nog sporen in zowel de A- als B-staal zijn gevonden.”

 

Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat Hultman volledig de waarheid spreekt. Voor u als lezer is het daarbij van belang om u te realiseren welke cultuur en ethiek er in Zweden heerst aangaande medische begeleiding, die toch wat strenger is dan bij ons in Nederland. Al gaat dat in het laatste geval wellicht vooral om de laatste drie decennia van de vorige eeuw, waar enige Nederlandse trainers welhaast een cultstatus bereikten (onder insiders, in ieder geval) als het gaat om “handigheid” met bepaalde medicamenten. Maar desalniettemin heeft het leidend (of lijdend) voorwerp in deze in feite wel degelijk poker op hoog niveau gespeeld.

 

Volgens de Zweedse versie van de website van de FASS (Federation of Animal Science Societies) zijn Trimethoprin en Sulfadiazine de werkzame stoffen in het product Hippotrim. Zie ook het eerder gepubliceerde artikel op deze website over deze kwestie en de daaropvolgende reacties van veterinair Feby van den Hoven. Dit product kan overigens alleen worden verkregen/gebruikt op doktersvoorschrift en is in feite vrij gangbaar op Zweedse stallen. Volgens diezelfde website wordt, bij een normale dosering, binnen 1 tot 3 uur een maximale bloedplasmaconcentratie bereikt. De biologische halfwaardetijd bij Trimethoprin in het bloedplasma van een paard bedraagt circa 2,5 uur. Uitzonderingen op deze halfwaardetijd geschieden hoofdzakelijk bij afbraak via de nieren. Die nieren scheiden uiteraard urine uit. En juist diezelfde urine wordt gebruikt als dopingmonster. De door de ST gehanteerde wachttijd is daardoor, in ieder geval in theorie, niet waterdicht.

 

De door de ST vastgestelde wachttijd op het gebruik van Trimotheprin bedroeg altijd al 96 uur. Totdat Kari Lähdekorpi in 2006 positief werd bevonden op dit middel met zijn pupil Tactical. Uiteindelijk werd de B-staal (in tegenstelling tot nu) weliswaar negatief bevonden, maar het noopte de ST tot het bijstellen van de wachttijd tot 14 dagen. Er bestond namelijk een vermoeden, en waarschijnlijk wel meer dan dat, dat er inmiddels door diverse veterinairs een dubbele dosering werd voorgeschreven. In tegenspraak met de richtlijnen van de FASS dus. Nadat bij diverse paarden testen werden uitgevoerd met een “dubbele dosering” die vervolgens allen binnen 96 weer “schoon” waren, werd in de zomer van 2007 weer overgegaan tot de oorspronkelijke wachttijd.

 

“Jammer genoeg had die wachttijd van 14 dagen een erg vervelende consequentie tot gevolg.” Meldt de toenmalige hoofdveterinair van de ST, Peter Forssberg, aan Travronden. “Bepaalde veterinairs kozen er namelijk voor om dit middel niet voor te schrijven, terwijl dat op dat moment juist wel het best denkbare medicijn zou zijn, omdat het betreffende paard binnen 14 dagen zou moeten starten. In die gevallen werd dus gekozen voor de beste mogelijkheid om te kunnen starten, in plaats van prioriteit te geven aan het welzijn van het dier. En dat is nu wat wij van het ST natuurlijk precies niet wilden”.

 

Nogmaals, Trimotheprin is niet prestatiebevorderend in de chemische zin, zoals bijvoorbeeld bij het gebruik van anabole steroïden. Anderzijds stelt het een ziek paard wel in staat om toch te kunnen presteren. En dus kun je ook vraagtekens plaatsen bij het beleid van trainers en/of veterinairs om 96 uur na het ziek zijn van het paard alweer deel te nemen aan koersen. “Die wachttijd zou eigenlijk moeten fungeren als een ziekteverlofperiode.” Laat Linda Höijer van de veterinaire afdeling van de ST tenslotte weten aan Travronden. “Dus nadat het paard weer gezond is verklaard, heeft het die wachttijd van 96 uur nodig als herstelperiode”.

 

Goed. Sinds 2006 was er dus geen positief geval op Trimotheprin meer geconstateerd. En dus zou je Stefan Hultman als pechvogel kunnen bestempelen. Toch gaat mij dat wat te ver. Het welzijn van het dier dient immers ten alle tijden voorop te staan. En als Panne de Moteur ziek was had hij dus niks te zoeken op de koersbaan, Elitlopp of niet. En als hij niet ziek was, dan had hem geen Hippotrim toegediend hoeven (of moeten) worden. Anderzijds geloof ik ook niet dat Hultman het verdient om als valsspeler neergezet te worden, want het gros van de Zweedse trainers zou precies hetzelfde kunnen overkomen.

 

Het niveauverschil op de allerhoogste trede van de drafsport is dermate klein dat één of twee procent het verschil tussen een overwinning of het ongeplaatst finishen al kan maken. Het is dan ook zeer begrijpelijk dat iedere trainer in de Elitlopp van start wil gaan met een paard dat op de volle honderd procent van zijn of haar kunnen is. Punt is echter dat veterinairs en trainers, maar zeker ook eigenaren, zich moeten realiseren dat dit slechts tot op bepaalde hoogte te realiseren valt. De natuur laat zich niet manipuleren. En zal dus uiteindelijk altijd zijn beloop hebben. En alleen in dat geval kun je spreken van echte pech…

 

****

 

Morgen (zaterdag) is het drafspitsuur over de gehele wereld. De Prix Albert Viel, de Prix René Ballière, de Norrbottens Stora Pris (waarover meer in de V75-voorbeschouwing), de Kymi Grand Prix, de Goodtimes Stakes, de Elegantimage Stakes en de Armbro Flight Stakes; niet eerder werden dit jaar zo veel Groep I-koersen verreden. En dan heb ik het niet eens over koersen voor pacers als de North America Cup en de Fan Hanover Stakes.

 

Toch kijk ik het meest uit naar zondag, wanneer op Gävle de E3-series worden verreden. Het eerste treffen tussen driejarigen die zullen uitmonden in de eerste (Zweedse) Groep I-finales. Er werden 37 hengsten en ruins aangegeven, die in actie zullen komen in vier series. En hoe is het mogelijk: de twee ongeslagen supertalenten Rolling Stones (vijf uit vijf) en Boys Going In (vier uit vier) treffen elkaar al in de serie. Uit iedere serie gaan de eerste drie aankomende paarden door naar de finale.

 

Daarnaast komen, verspreid over vijf series, 55 merries in actie. Hieronder bevinden zich toptalenten als Denim Boko, D’One, Fly The World, Nugget’s Face en de (nog altijd) voor de Hambletonian Oaks aangemelde Ragata. Hier gaan uit iedere serie de eerste twee door, aangevuld met twee merries met de hoogste ranking die als derde finishen.

 

Een aardig overzicht van de vaderpaarden met 3 (of meer) starters:

 

-          Going Kronos (9)

-          Juliano Star (5)

-          Love You (5)

-          Chocolatier (3)

-          Credit Winner (3)

-          Dream Vacation (3)

-          From Above (3)

-          Kiss Francais (3)

-          Offshore Dream (3)

-          Ready Cash (3)

-          Scarlet Knight (3)

-          Super Arnie (3)

-          Viking Kronos (3)

-          Yankee Glide (3)

 

****

 

Going Kronos kent dus een flitsende start in de fokkerij met zijn eerste jaargang. Van alle “eerste jaargangs-hengsten” met 20 producten of meer (elf in totaal) doet hij het verreweg het beste. Zijn meestwinnende product tot nu toe is Acai AM (1.14,8, SEK. 370.000), maar de al genoemde Boys Going In (1.13,6, SEK. 335.000) geldt zonder enige twijfel als zijn grootste talent.

 

Onderstaand een overzicht van de betreffende 11 hengsten, met daarbij respectievelijk het aantal geregistreerde producten, het aantal gestarte producten (en percentage aan starters), de gemiddelde winsom per product (in SEK) en het (tot nog toe) meest winnende product:

 

  1. Going Kronos- 90- 40 (41,2%)- 25.735- Acai AM (1.14,8, SEK. 370.000)
  2. Exploit Caf- 21- 9 (42,9%)- 24.667- Donna Del Sole (1.14,8, SEK. 222.500)
  3. Ready Cash- 24- 4 (16,7%)- 23.125- Djali Boko (1.13,6, SEK. 247.500)
  4. Mythical Lindy- 40- 11 (27,5%)- 20.618- Mythical Fortune (SEK. 455.500)
  5. Make It Happen- 72- 22 (30,6%)- 13.010- Poochai (1.14,8, SEK. 250.000)
  6. Blue York Yankee- 25- 5 (20%)- 9.448- Attack Diablo (1.14,3, SEK. 130.500)
  7. Celebrity Secret- 20- 5 (25%)- 8.900- Celebrity Lane (1.15,3, SEK. 47.500)
  8. Bebop- 24- 5 (21%)- 7.558- Amy’s Love (1.14,5, SEK. 116.800)
  9. Olimède- 89- 21 (23,6%)- 5.410- Xanthi’s Alicia (1.14,2, SEK. 77.800)
  10. Clerk Magistrate- 42- 8 (19,1%)- 4.868- Bella Bella (1.16,7, SEK. 50.700)
  11. Order By Fax- 80- 18 (22,5%)- 3.559- Evy Cape (1.16,4, SEK. 95.000)

 

* Bebop en Olimède zijn al langer actief, maar hebben nu hun eerste 20+-jaargang in Zweden

 

****

 

Nog even een korte terugblik op afgelopen week. Twee talenten zijn me in Zweden in het oog gesprongen, die normaliter aan gaan kloppen bij de Zweedse top van de driejarigen. Vorige week donderdag op Åby behaalde de Italiaans gefokte Raise Wise As zijn tweede zege uit drie starts. In handen van Kenneth Haugstad liep hij spelenderwijs 1.14,8 over de middenafstand en bracht daarmee zijn winsom op SEK. 65.000. “Het grootste talent waar ik ooit achter gezeten heb” luidde het commentaar van de rijder.

 

De topgefokte (Donato Hanover- Garden Variety- Tagliabue) driejarige werd twee jaar geleden op de Elenco Iscritti Asta Selezionata Yearling Sales voor € 165.000 gekocht door trainer Jerry Riordan voor eigenaar Lou Guida, het duo achter eerdere vedettes als Mack Lobell en Lisa America. Moeder Garden Variety bracht al Gran Premio-winnaars als Mind Wise As (1.13,4, € 324.000) en In Wise As (1.12,3, € 246.000), maar dit zou zomaar eens haar beste product kunnen zijn.

 

Afgelopen woensdag behaalde Room To Go haar tweede zege uit evenzoveel starts. Haar winnende tijd van 1.15,0b/2.140 meter zegt misschien niet zoveel, maar de manier hoe ze binnen een paar honderd meter het gehele veld rondde des te meer. Hier heeft good old Hans-Owe Sundberg duidelijk de beschikking over een nog zeer fijn te slijpen diamant. De Varenne-dochter heeft Chili Kahn als tweede moeder: inderdaad, de moeder van Maharajah!

 

****

 

In mijn afgelopen column bewierookte ik de Amerikaanse vierjarigenlichting nog. Waar afgelopen zaterdag alle aandacht was gericht op Mohawk, daar vermorzelde Uncle Peter (Cantab Hall) op de baan van Pocono Downs het wereldrecord voor vierjarigen op een duizendmeterbaan. Jim Morrill jr. stuurde hem voor de tribune naar de kop, waarna hij via fracties van 1.06,1/1.08,6/1.08,6 hands down naar huis stuurde in 1.09,1. Het betreffende record van 1.09,6 stond 2008 op naam van Macho Lindy, waarna deze nog werd geëvenaard door resp. Fox Valley Iliad en Daylon Magician.

 

****

 

Op de Östersunds Stora Pris kom ik nog terug in de V75-voorbeschouwing. Een dag later bewees Mr Picolit met zijn zege in de Copenhagen Cup dat een uitnodiging voor de Elitlopp meer dan verdiend was geweest. Mijn speciale aandacht ging echter uit naar Commander Crowe, die in handen van Kihlström liet zien zijn oude vorm weer te benaderen. Ik heb de anders zo onbewogen Örjan overigens zelden zó zuur gezien als bij deze tweede plek. Gezien het loodzware koersverloop had hij eigenlijk ook meer verdiend. De Juliano Star-zoon, wel te verstaan.

 

Overigens werd de tweede Souloy-pupil, Quinoa du Gers, derde. Opvallend genoeg koerste zowel de tweede als derde aankomende voor een Spyder bike; een type sulky die in Frankrijk niet is toegestaan.

 

Souloy liet overigens (tot mijn plezier) weten om af te zien van een start in de Kymi Grand Prix met Commander. Op 29 juni wordt hij op Enghien voorbereid voor de Hugo Åbergs Memorial, waar hij geldt als titelverdediger.

 

****

 

Ik las over dezelfde meeting op Charlottenlund op deze site overigens de koptekst Spech och Sluts voor Rock About. “Huh?”…Na enig nadenken bedacht ik me dat hier waarschijnlijk Spets (=kop) och (=en) slut (=afgelopen) bedoeld werd. Een Zweeds gezegde, die volledig overigens luidt: Spets och slut och hämta (=binnenhalen). En dan kun je je nog afvragen waarom er Zweedse terminologie wordt gebruikt voor een Deense koers. Dan zou het eigenlijk Spids og slut moeten zijn, maar dat is weer geen bestaande Deense uitdrukking. Laten we het houden op Rock About var bra! , want bra (=goed), dat was Pietertje!

 

****

 

Afgelopen dinsdag won Wilding E. (Quite Easy) met Martijn de Haan alwéér! Nu gaan ze komende dinsdag voor hun vuurdoop, want op Jägersro treffen ze bombers als Rapide Marke, Barracuda River en Claes Boko in de Derbytrial. Spannend!!

 

Ik spreek u weer bij de V75-voorbeschouwing!

 

 

Beoordeel dit artikel

2.28
Share on Facebook

Subscribe to comments feed 1 reacties Meld je aan of registreer je hier om een reactie te plaatsen!
Inloggen
Inloggen via Facebook

avatar
Allright 14 jun 2013
Copenhagen Cup : Commander Crowe, in handen van Kihlström liet zien zijn oude vorm weer te benaderen. Ik heb de anders zo onbewogen Örjan overigens zelden zó zuur gezien als bij deze tweede plek. Gezien het loodzware koersverloop had hij eigenlijk ook meer verdiend. De Juliano Star-zoon, wel te verstaan.

Inderdaad, Bas ... "de Commander" had meer verdiend ... Niet de "Iceman" ... !!!

Ingen Örjan / Bara Christophe Martens för Commander Crowe !!!
totaal: 1 | nu in beeld: 1 - 1

Inloggen

Inloggen via Facebook
  • Email naar een vriend Email naar een vriend
  • Print versie Print versie
  • Alleen tekst Alleen tekst

Auteur info

Bas Schwarz Bas Schwarz verzorgt voor ons o.a. het fokkerij gedeelte, schrijft columns en de voorbeschouwing voor de V75. Bas is voormalig leerling-pikeur en gediplomeerd trainer, geboren en getogen in de drafsport. Maakte zo'n kleine tien jaar geleden de switch van de sulky naar de laptop. Met name gespecialiseerd in de Zweedse en Noord-Amerikaanse drafsport en -fokkerij. Naast zijn werkzaamheden als journalist en publicist, o.a. als hoofdredacteur van het magazine "draaf" en correspondent voor Travronden, is hij hoofdzakelijk actief in de fokkerij-branche. In die hoedanigheid is hij o.m. werkzaam voor diverse stoeterijen en veilingorganisaties en verder als zelfstandig agent en adviseur.

Nieuwsbrief

Email: